I am healing in motion - Bali

In oktober 2019 schreef ik mijn laatste blog. Ik had in de periode ervoor moedige beslissingen genomen die mijn leven totaal op zijn kop hebben gezet. Ik besloot mijn relatie na bijna 20 jaar te beëindigen, we verkochten ons huis, ik nam ontslag en ik ging alleen op reis. Op reis naar mezelf.

Deze reis leende zich uitermate om te delen op The Expandition en toch deed ik dat niet. Niets in mij wilde dit verhaal delen. Het was mijn eigen rommelige zoektocht. Ik wilde alleen ervaren, genieten, op mijn bek gaan, leren en expanden. Toch kreeg ik heel veel aanwijzingen dat ik mijn verhaal moest delen. Maar ik was er nog niet klaar voor. Althans dat dacht ik. Want wie zit er nou op mijn rommelige zoektocht te wachten? Ik wilde het eerst uitgedacht hebben. Nu begrijp ik dat ik daarmee mezelf klein en in mijn comfortzone hield. Het mag rommelig zijn en ik hoef het leven niet uitgedacht te hebben. Als perfectionist is dat soms lastig te accepteren.

Mijn intuïtie leidde me begin november naar Bali, waar ik startte met een yogaretraite in Canggu. Dat leek me een heerlijk begin van mijn reis en dat was het ook. Yoga heeft me zeker in deze periode heel veel gebracht. Het haalde me uit mijn hoofd en bracht me veel rust en stilte. Na de eerste week vertrok ik naar Ubud en was ik voor het eerst echt alleen. Ik was actiever dan ooit en heb in die week bijna meer gedaan dan in de rest van mijn reis. Deels vanuit een fear of missing out, maar ook wel omdat bezig zijn mijn manier is om niet te hoeven nadenken en voelen. Door bezig te blijven, had ik geen tijd om naar binnen keren. Activiteiten ondernemen was dus een fijne afleiding voor wat er gaande was in mijn leven. Ik genoot wel echt met volle teugen van het vrije leven. Ik kon elke dag doen wat ik wilde. Ik ontmoette gezellige en inspirerende mensen, at de meest heerlijke maaltijden en beoefende yoga. Mijn reis door Bali zette zich voort en ik voelde me zo goed. Elke ochtend in bed bedacht ik waar ik zin in had die dag. Ik reed op mijn scooter overal heen en volgde mijn hart.

“Als je je intuitie raadpleegt, laat het je vaak alleen zien wat de volgende stap is en niet wat de eindbestemming is (als zoiets al bestaat). Maandenlang liet mijn intuitie me weten dat ik mijn rust moest pakken, tot grote frustratie van mijn brein.

Ik vroeg me wel af wanneer het verdriet zou komen van hetgeen ik de periode voor mijn reis had doorgemaakt, maar het kwam maar niet. Ik had toch een relatie met iemand beëindigd van wie ik veel hield. Ik dacht dat daar een rouwproces aan vast zou zitten, maar het rouwen vond niet plaats. Ik probeerde allerlei healings om bij mijn emoties te komen. Ik onderging sound healings en trauma release workshops, maar het verwachtte grote verdriet bleef uit. Achteraf gezien denk ik dat mijn onderbewuste hier al een tijd naartoe had gewerkt en het al had geaccepteerd en verwerkt.  

Voordat ik op reis ging, had ik gedacht dat ik op deze reis tot inzichten zou komen over wat ik nou wilde met mijn leven. Maar de verwachte grote inzichten bleven uit. Ondanks dat de grote inzichten uitbleven, voelde ik tijdens mijn reis wel heel duidelijk waar ik van ‘aan’ ging: yoga, op de scooter door de rijstvelden rijden, echte connecties met fijne mensen, het strand en surfen, in de natuur zijn, goed eten, muziek, dieren, lezen, fysieke activiteiten, nieuwe plekjes ontdekken. Deze reis liet me inzien dat plezier en avontuur heel erg belangrijk zijn. Als je je goed voelt, gaat alles je makkelijker af. Plezier en avontuur stonden altijd onderaan mijn prioriteitenlijstje, omdat ik van mezelf eerst alle verplichtingen van mijn to do lijst moest afwerken voordat ik ‘mocht’ genieten. The perks of being a perfectionist 😉

Als ik nu terugkijk in mijn dagboek van die periode snap ik ook wel waarom de grote inzichten uitbleven. Als je je intuitie raadpleegt, laat het je vaak alleen zien wat de volgende stap is en niet wat de eindbestemming is (als zoiets al bestaat). Maandenlang liet mijn intuitie me weten dat ik mijn rust moest pakken, tot grote frustratie van mijn brein. Mijn brein wilde gewoon antwoorden hebben op vragen als: ‘wat voor werk ga ik doen als ik terug ben?’, ‘waar ga ik wonen?’, ‘waar word ik nou echt gelukkig van?’.

Maar mijn intuitie kwam niet verder dan dat ik rust nodig had. Ik bleef aanwijzingen krijgen dat ik moest zorgen dat ik me goed voelde: “fill up your own inner well”, retreat, neem je rust. Ik zat (en zit) immers in een fase van verandering waarin alles anders is dan het was. Er was nogal wat gebeurd in mijn leven. Daar stap je niet zo overheen om ‘aan je toekomst te werken’. Ik had rust nodig om alles te verwerken in mijn hoofd. Ik heb mezelf bovendien tijdens deze reis vijf maanden lang buiten mijn comfortzone geplaatst en mijn angsten recht in de ogen gekeken. Dat kost ook energie. Dus mijn intuïtie gaf steeds aan dat ik tijd moest nemen om me terug te trekken om mijn rust te pakken. De natuur in om te gronden en tijd alleen doorbrengen om te luisteren naar mijn hart.

Maar rust hoeft niet te betekenen dat je in je bed moet gaan liggen. Rust kan ook betekenen dat je juist dingen doet waarvan je energie krijgt. Dat heb ik ook volop gedaan. Na twee maanden Bali dacht ik wel uitgerust te zijn. Ik had immers genoten, massages genomen, geslapen, workshops gevolgd, yoga beoefend, voedzame maaltijden gegeten, bijna geen alcohol op. Ik had echt oprecht goed voor mezelf gezorgd. Tijd voor de volgende stap dacht mijn brein zo. What’s next?!

Op een dag nam ik deel aan een sound healing in The Pyramids of Chi en daarbij kon je een vraag in gedachten nemen die op dat moment voor je speelde. Mijn vraag had betrekking op wat er in mijn brein speelde, namelijk wat mijn toegevoegde waarde is? De vraag die ik in gedachte nam was: “How can I serve?” Ik wil graag iets doen met mijn leven waar anderen ook van profiteren. De sound healing was prachtig en ik liep erna nog even de giftshop in. Daar werd mijn oog getrokken naar een set oracle cards. De kleuren spraken mij aan en besloot het te kopen. Toen ik in mijn hotelkamer kwam, opende ik de set en in het bijbehorende boekje las ik al heel snel de zin: “You serve the world just by being you”. Is dat toeval? Dat mag jij besluiten. Voor mij was het een aanwijzing die mij duidelijk maakte dat ik het niet te groots moest maken in mijn hoofd. Ik voelde me er echt door verlicht, want alleen mezelf zijn is dus al voldoende.

Na enige tijd nam mijn brein het weer over en kwam met opmerkingen als: “oke, maar hoe ga je je geld verdienen met jezelf zijn?”, “maak het nou eens concreet wat je wilt in je leven” etc. Maar bij het raadplegen van mijn intuitie krijg ik– na ruim een half jaar – nog steeds hetzelfde antwoord: Ik heb rust nodig, moet goed voor mezelf zorgen en plezier maken zou mijn grootste prioriteit moeten zijn. Ik merk ook dat ik nog steeds snel moe ben. Dat ik mezelf nog geregeld voorbij loop. Rest mij dus niets anders dan me hieraan over te geven, wetende dat mijn intuitie me tot nu toe nooit in de steek heeft gelaten. Ik heb duidelijk nog werk te verrichten aan mezelf, voordat ik klaar ben voor de volgende stap.

Herken je deze battle tussen je brein en je intuitie? Laat het me dan weten! Ik vind het leuk om hierover met je te kletsen!

Leave a Reply

Close Menu
×
×

Cart