Simple but Hard

Het raadplegen van je intuitie is eenvoudig maar soms best moeilijk.

Hoe krijg je antwoord van je intuïtie op jouw million dollar question?

We hebben hem allemaal. Die ene prangende vraag. De vraag waarvan je denkt dat het je leven naar een volgende level brengt. Vaak begint deze vraag met de woorden ‘wanneer’ of ‘hoe’.

‘Wanneer vind ik mijn ideale partner? ‘

‘Hoe kan ik een leukere baan vinden?’

‘Hoe kan ik een lichter en leuker leven leiden?’

Zal ik eerlijk zijn? Praten met je intuïtie is eenvoudig, maar niet altijd makkelijk. Ik vind het regelmatig nog rete-moeilijk. Helemaal als het gaat om die ene vraag. Waarom? Omdat het brein graag controle wil. Het is namelijk je brein dat denkt dat die ene vraag de oplossing is op alles. Iets wat ik de laatste jaren heb ontdekt is dat dat niet waar is. Er komt namelijk altijd weer een volgende vraag. Het is wel zo dat je intuïtie je kan helpen bij het beantwoorden van je vraag en dat het je een stapje verder kan helpen.

Controlfreak

Het brein is gek op puzzelen en houdt van problemen. Het is gemaakt om te denken en problemen leveren veel gedachten op. Het brein ziet het antwoord van je intuïtie als het laatste ontbrekende puzzelstukje om vervolgens weer met een nieuwe puzzel aan de slag te gaan.

Aan de andere kant is het ook weer bang voor het antwoord. Want stel je voor dat het iets is waarvoor je een onbekende weg in moet slaan. Wat als dat puzzelstukje helemaal niet past en je de puzzel los moet laten? Wat als je rigoreuze stappen moet nemen?

Het verliest de controle en daar is het brein niet goed in. Het brein kan daarom regelmatig als een wolf in schaapskleren opduiken en zich voordoen als je intuïtie om je weer terug te leiden naar het bekende pad. Het probeert dat puzzelstukje dat eigenlijk niet past toch te laten passen.

If it looks right but feels wrong it’s fear.

If it looks wrong but feels right it’s intuition.”

Mijn verhaal

Om je te helpen om de wolf in schaapskleren te herkennen zal ik mijn eigen ervaring als voorbeeld gebruiken.

Ik ben sinds kort aan ‘ The Expandition’ begonnen. Het is mijn eerste stap naar zelfstandig ondernemer. Ik raadpleeg hierbij regelmatig mijn intuïtie en ik merk dat mijn brein dolgraag het antwoord wil weten op de vraag: “Hoe genereer ik voldoende inkomen om rond te komen?”

Mijn brein komt hier niet uit. Het kent alleen maar wat ik de afgelopen 20 jaar heb gedaan en dat is een carrière opbouwen bij de politie met inmiddels een goed salaris.

In mijn brein is er een gedachtepatroon ontstaan die als een pad door mijn hersenen loopt. Een pad dat door herhaling van ervaringen al helemaal plat is gelopen en veilig en begaanbaar lijkt. Een pad waarbij hard en serieus werken succesvol is gebleken.

Alles dat gaat over een carrière buiten de politie of een carrière zonder hard werken of ‘gedoe’ is een wildernis voor het brein. Het heeft geen controle als ik een onbekende weg in zou slaan, want het brein kent alleen het verleden en baseert de toekomst op ervaringen uit het verleden. Het is daarom onbewust op zoek naar een omweg om weer op het bekende pad te komen en probeert zich voor te doen als je intuïtie. Het heeft liever gedoe dat bekend is dan gedoe dat onbekend is. Herken je dat?

Run bunny run

Ik vergelijk het wel eens met een konijn die achter een wortel aanrent die aan een touwtje op een stok hangt. Het konijn ziet alleen de wortel dus denkt dat het controle heeft over wat het ziet en kent en blijft maar rondjes rennen zonder het vast te kunnen pakken. Zo werkt het ook met het brein, zelfs als je het antwoord van je intuïtie al weet. Het blijft in cirkeltjes redeneren om weer bij het bekende uit te komen. Het komt erachter dat het bekende geen voldoening meer geeft dus het besluit weer verder te gaan en raadpleegt weer de intuïtie.

Op het moment dat dat bij mij gebeurt, lukt het me haast niet om naar mijn intuïtie te luisteren. Het brein is zo druk met allerlei “veilige” opties aandragen dat de zachte stem die het al lang weet, er niet doorheen komt.  Vaak weet je iets al lang maar blijf je aanrennen achter dat wat je ziet, dat wat je kent.

Houd vol, je bent dichterbij dan je denkt.

Het heeft soms dus enige vastberadenheid nodig om een antwoord van je intuïtie te krijgen op jouw ‘million dollar question’, maar dan niet de vastberadenheid van je brein.

Hoe herken je bijvoorbeeld als je brein als een wolf in schaapskleren antwoord geeft?

Als je dingen hoort zoals:

 ‘Het hoort niet.’

 ‘Het moet.’  

‘Ik zou.’

dan is het van je brein. Deze gedachten hebben vaak geen functie behalve dat ze je nerveus maken omdat je niet doet wat je brein zegt te doen.

Je zou het eens uit kunnen proberen door het wel te doen. Als je merkt dat het opvolgen van je brein je geen licht en luchtig gevoel geeft (maar wel bekend is) dan ben je dat konijn die achter die wortel aan rent. Het levert je niets op en je zit gevangen in een patroon.

Mijn wolf in schaapskleren

Om terug te komen op mijn voorbeeld, mijn intuïtie weet al lang dat er een moment komt dat ik ontslag ga nemen bij de politie. Niet omdat het er niet leuk is. Sterker nog, ik kan iedereen aanraden om een tijdje voor deze fantastische organisatie te werken.  Ik wil alleen iets nieuws ondernemen, de paden in mijn hersenen uitbreiden en vooral meer plezier halen uit het leven. Ik zit nu op een punt waarbij mijn intuïtie de overhand aan het nemen is, niets doen is geen optie meer. Toch val ik nog regelmatig in het bekende patroon terug.

Mijn wolf in schaapskleren zijn gedachten zoals:

‘Ik zou toch gewoon beide dingen kunnen blijven doen.’

‘Het gras is echt niet groener ergens anders.’

‘Hard werken en gedoe hoort er nou eenmaal bij.’

‘Misschien kan ik het doen als ik er iets meer klaar voor ben.”

Ik ben er al lang klaar voor. Mijn brein is er alleen nog niet klaar voor en dat zal het ook nooit zijn. Ik merk dat mijn brein manieren verzint om beiden te blijven doen omdat het dan iets bekends heeft om aan vast te blijven houden. Het voelt veilig.

Uiteindelijk weet ik dat mijn intuïtie sterk genoeg wordt om door te stappen. Ik weet dat ik op een dag het kantoor van mijn leidinggevende naar binnen ga en zeg dat het zo ver is. Ik weet nog niet precies wanneer (al staat mijn brein te springen om een datum en een tijdstip), maar wel dat het binnen nu en een paar maanden is. Meer dan dat hoef ik nu even niet te weten. Wel zou ik graag willen weten hoe ik dan kan zorgen voor een ander inkomen, mijn ‘million dollar question’ van dit moment.

Hoe zit dat met jouw million dollar question?

Zie een antwoord van je intuïtie als een wegwijzer en ga niet op zoek naar een belopen pad. Je intuïtie is in het hier en nu en zal je dus helpen bij de volgende stap. Het is niet bedoeld om een 5 jaren plan uit te stippelen, iets wat je brein maar al te graag wil.

Doe eens lief

Als je met liefde en geduld besluit om je aandacht steeds weer te richten op het hier en nu, je drukke brein zijn zegje laat doen en open blijft staan voor dat zachte verrijkende antwoord, zal je zien dat het je uiteindelijk lukt. Je hebt een ander patroon te pakken.

Een patroon waarbij het konijn besluit geen aandacht meer te schenken aan die wortel en een pad te volgen waar de wortels voor het oprapen liggen. De wortel die voor zijn neus blijft in het begin bungelen, zal af en toe zijn aandacht opeisen maar zal uiteindelijk verdwijnen als het besluit er niet meer naar te kijken.

Hoe dan?

Wil je dus het antwoord op jouw ‘million-dollar question’ en kom je er maar niet uit?

Schrijf alles op wat je brein te zeggen heeft. Opschrijven is bewust worden, bewust worden is erkennen, na erkennen kun je loslaten. Op een gegeven moment word je brein stil en dan komt het antwoord.

Wat je ook kunt doen is iemand anders de vragen aan je laten stellen. Zo kun je van tevoren niet te veel nadenken en heeft je brein geen voorsprongetje op je intuïtie.

Verder kan ik het niet vaak genoeg zeggen. Geef je zelf de ruimte. Adem door de weerstand heen en kijk wat er komt. Maak een wandelingetje en kijk wat er komt. Komt er heel veel weerstand, stop het niet weg. Dat wat je onder ogen ziet kun je loslaten.

Mijn antwoord

Het antwoord op mijn vraag hoe ik een ander inkomen als zelfstandig ondernemen kan creëren is:

‘Plezier maken, achteroverleunen en zien wat er op je pad komt.’

Mijn brein vindt dit vre-se-lijk. Ik ben al 38 jaar, ben best slim en creatief, heb alles in huis om iets op te starten en dan moet ik plezier gaan maken? Geen marketingstrategieën toepassen, netwerken, cursussen volgen of nog meer onderzoek doen?

Nope, mijn intuïtie wijst naar het nieuwe pad waar die andere wortels liggen, niet die ene die aan dat touwtje bungelt. Ik ga plezier maken.

Laten we het samen doen!

Maar tussen jou en mij gezegd…die bungelende wortel zal de komende tijd nog regelmatig al mijn aandacht opeisen. Maar ook dat is niet erg. Het draait allemaal om het proces toch?

 

Leave a Reply

Close Menu
×
×

Cart