Waarom het stil was

Waarom je soms vergeet wat echt goed voor je werkt

“Hoe gaat het eigenlijk met jullie website?” vroeg een vriend aan me vlak voordat het coronatijdperk aanbrak. “Best grappig, ik zat er laatst weer eens op te kijken en eigenlijk is alles waar jij en Deborah over schreven uitgekomen. Dus misschien is dat zo raar nog niet die wet van aantrekkingskracht.”

Ik moest toegeven dat ik al een tijdje niets meer had geschreven. Ik kon ook niet echt goed uitleggen waarom niet, dus ik gooide het er maar op dat ik het te druk had, werkt altijd.

Druk was het ook, maar dat was niet de echte reden. Het was een combinatie van factoren.  Aan de ene kant is er de neiging om te stoppen als het doel is behaald en eigenlijk is dat best jammer. Er komen namelijk altijd doelen en missies bij in je leven . Het was juist de bewustwording die ik ontwikkelde tijdens het halen van mijn doelen wat het zo waardevol en de moeite waard maakte om te delen. Iedereen heeft andere doelen, maar juist dat proces is waar het om draait.

Hoe je luistert naar je intuïtie bijvoorbeeld. Hoe je het verschil herkent tussen het altijd kwetterende en tetterende brein en dat stillere kalme stemmetje. Hoe je de ballen vindt om naar dat stemmetje te luisteren ook al schijt je brein in zijn broek bij de gedachte alleen al. Hoe je er een gewoonte van maakt om je intuïtie meer naar voren te laten komen zodat je brein iets meer naar de achtergrond kan gaan. Allemaal informatie waarvan ik zeker weet dat jullie er iets aan kunnen hebben en toch deel ik het niet. Waarom niet?

Heel eerlijk? Ze zeggen ‘Practise what you preach’ en ik oefen het de laatste tijd lang niet zo vaak meer als ik zou willen.  Dus..tsja..wie ben ik dan om aan jullie te gaan verkondigen dat je naar je hart moet luisteren? Het voelde een beetje fake.

Ik ben het vergeten, het is naar de achtergrond geschoven omdat ik me zo wilde focussen op de nieuwe stap die ik nam. Ik dacht dat ik er al was. Maar eigenlijk ben je er natuurlijk nooit :-). 

Heel eerlijk? Ze zeggen ‘Practise what you preach’ en ik oefen het de laatste tijd lang niet zo vaak meer als ik zou willen.  Dus..tsja..wie ben ik dan om aan jullie te gaan verkondigen dat je naar je hart moet luisteren? Het voelde een beetje fake.

Twee weken geleden hebben Deborah en ik sinds lange tijd weer een intuïtiegesprek gehad. Ik was vergeten hoe rustgevend, verhelderend, grappig en hoopvol zo’n gesprek kan zijn. We hebben elkaar beloofd om onze site weer nieuw leven in te blazen, voor onszelf zodat we weer doen wat goed voor ons is, maar ook voor anderen om de struggles en het plezier te delen. Dus…. We’re back!

Wat is er het afgelopen jaar gebeurd?

Vorig jaar was ik actief op zoek naar een manier om een bedrijf op te starten en mijn intuïtie gaf me het advies om te spelen. Mijn brein (of mijn andere hersenhelft) was het daar totaal niet mee eens, maar om eerlijk te zijn wordt het best eentonig om 39 jaar lang achter je brein aan te lopen dus wat had ik te verliezen? Na een paar weken ‘spelen’  (relaxen, sporten, bullet journallen terras hangen etc) werd ik ineens benaderd door een oud-collega. Of ik als ZZP-er wilde instappen om trainingen en lessen te geven. De aanvragen van opdrachtgevers rezen de pan uit in 2020 dus de verwachting was dat ik minimaal 2 jaar overladen zou worden met opdrachten.

Ik heb de kans met beide handen aangegrepen en na 21 jaar ontslag genomen, wat een kans, wat kon er mis gaan! In januari februari en maart liep het als een tierelier totdat de corona crisis dus uitbrak. Sinds die tijd zit ik thuis.

Oeps…dit stond niet op mijn mitsen, maren en risicolijstje, zelfs mijn brein had dit niet kunnen verzinnen! Mijn intuïtie had er al helemaal niets over gezegd.( Om eerlijk te zijn had ik die ook niet echt meer geraadpleegd) De grootste angst van mijn brein kwam uit, drie maanden na mijn ontslag kwam ik zonder werk te zitten. 

En toch leef ik nog 😊. Ik heb gelachen, gehuild. Ik heb me vermaakt, ik heb me verveeld. Ik heb me nuttig gemaakt, ik heb me minder nuttig gemaakt, ik heb me minder nuttig gevoeld. Ik voelde me gestrest, boos, blij, relaxed, gefrustreerd, dankbaar en hoopvol achter elkaar en door elkaar heen soms verschilde het per minuut. Ik heb pieken en dalen gehad en toch leef ik nog.

Ik kreeg weer de tijd om naar mijn intuïtie te luisteren en mezelf weer eerlijk af te vragen wat ik nou eigenlijk wil. Luisteren naar mijn intuïtie heeft me weer gebracht bij waar ik blij van word. Ik heb me ingeschreven voor een intensieve training in Duitsland om Heartmath coach en trainer te worden, iets wat ik al langere tijd wilde maar nooit deed. Mijn brein vindt er namelijk van alles van. Een kleine greep uit de twijfels: “Ja maar ik heb te weinig geld. Ik ga mijn gezin te veel missen. Het is te ver rijden. Is dat nu wel handig met Corona. Wat nou als er geen werk in te vinden is? Ben je niet de zoveelste coach? Is mijn Engels wel voldoende?”

Mijn intuïtie (en mijn man, mijn grootste supporter)  zegt: “Lekker boeien, je wordt er blij van, go for it!”

Dus lang verhaal kort, ik beloof plechtig om mijn leven te beteren en vaker naar mijn hart/buik/intuïtie ( en mijn man 😉)  te luisteren. Het gaat me waarschijnlijk niet altijd lukken, maar ach..die struggle hoort er ook bij want als je geen ups en downs in je leven hebt ben je dood.

Hoe zit dat met jou? Zijn er ook gewoonten die je ontzettend veel goeds hebben gebracht, maar die je soms ook gewoon weer vergeet? Ik ben erg benieuwd naar hoe jij dat ervaart en hoe je het uiteindelijk weer oppakt!

Deel dit artikel

Leave a Reply

Close Menu
×
×

Cart